Η
απαράδεκτη κατάσταση που διαμορφώθηκε και φέτος στα σχολεία, με τα εκατοντάδες
κενά, ακόμα και μετά την τελευταία
φάση αναπληρωτών, 5 μήνες μετά την
έναρξη της χρονιάς ξεπερνάει κάθε προηγούμενο. Η κυβέρνηση συνειδητά επιλέγει να αντιμετωπίζει τις ανάγκες
των μαθητών με λογική «κόστους», αφήνοντας τα σχολεία με τεράστια κενά και
χωρίς την απαραίτητη χρηματοδότηση, ενώ
εκπαιδευτικοί και μαθητές μετράμε
εκατοντάδες χαμένες διδακτικές ώρες που δεν θα μπορέσουν να αναπληρωθούν μέχρι
το τέλος της σχολικής χρονιάς!
Καθημερινά
γινόμαστε μάρτυρες της απαξίωσης του έργου και του ρόλου των εκπαιδευτικών
καθώς οι
αυθαιρεσίες, οι πρωτοφανείς αδικίες, οι διαδικασίες αδιαφάνειας επιτείνουν το
αίσθημα αγανάκτησης εκατοντάδων συναδέλφων αφού η κάθε ΔΔΕ ακολουθεί τη δική
της τακτική με την ανοχή ή και την προτροπή του ΥΠΑΙΘΑ. Με την υποβάθμιση της Ειδικής Αγωγής,
τις συγχωνεύσεις τμημάτων, τις υποχρεωτικές υπερωρίες που τείνουν να γίνονται η
νέα κανονικότητα για την κάλυψη ολόκληρων κενών προσπαθεί να «εξοικονομήσει»
προσωπικό για να κρύψει την πολιτική της υποχρηματοδότησης. Το υπουργείο διαλύει μεθοδικά και συστηματικά
το δημόσιο σχολείο για να προετοιμάσει το έδαφος για την περεταίρω
εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης.
Κόστος θεωρεί η κυβέρνηση και τις ανάγκες των εκπαιδευτικών
σε αξιοπρεπείς μισθούς και εργασιακά
δικαιώματα, ώστε να μπορούμε εξ ολοκλήρου να αφοσιωνόμαστε στο ρόλο μας
και όχι να ψάχνουμε 2η και 3η δουλειά, για να τα βγάλουμε πέρα. Τα εκατοντάδες
παραδείγματα συμβασιούχων εκπαιδευτικών που δουλεύουν σεζόν, αλλά και οι πάνω
από 2500 παραιτήσεις αναπληρωτών την εκπαιδευτική περίοδο που διανύουμε, μιλούν
από μόνα τους ως στοιχεία. Πώς να ανταποκριθούν οι εκπαιδευτικοί με τους
μισθούς πείνας, χωρίς κανένα μέτρο στήριξης της διαβίωσής τους μακριά από τον
τόπο τους;
Δεν
παραιτούμαστε από τον αγώνα για πραγματικές αυξήσεις στους εξευτελιστικούς
μισθούς μας. Από τα
μνημόνια ως σήμερα, η αγοραστική μας δύναμη έχει μειωθεί σχεδόν κατά 60%, ενώ
μας έχουν κλέψει τον 13ο και 14ο μισθό. Την ώρα που οι εργαζόμενοι μετρούν τα
ευρώ για να βγάλουν το δεκαπενθήμερο, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για «υπερπλεονάσματα»
δισεκατομμυρίων και τα μοιράζει σε επιχειρηματικούς ομίλους και «ημέτερους».
Συνεχίζουμε
με πείσμα εδώ και πέντε χρόνια τη μάχη για τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών
και για την παιδαγωγική μας αξιοπρέπεια. Αντισταθήκαμε και συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε στην ατομική αξιολόγηση και της
σχολικής μονάδας που
στόχο έχει την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, την πολυτυπία και
την κατηγοριοποίηση σχολείων, μαθητών και εκπαιδευτικών. Σε όλες τις φάσεις του
αγώνα μείναμε ενωμένοι, μαχητικοί και συλλογικοί, με κριτήριο το πώς ο κλάδος
θα απαντήσει ενιαία. Αυτός ο αγώνας παραμένει ανοικτός, για να υπερασπιστούμε
την παιδαγωγική μας υπόσταση, το απεργιακό μας δικαίωμα και πάνω απ’ όλα το
δικαίωμά μας και την υποχρέωσή μας να διδάσκουμε τα παιδιά του λαού ως
επιστήμονες - παιδαγωγοί, όχι ως παπαγάλοι του συστήματος.
Με την
ίδια αποφασιστικότητα θα αντιμετωπίσουμε και τον νέο νόμο για το Πειθαρχικό
Δίκαιο των Δημοσίων Υπαλλήλων, που
προσπαθεί να ενισχύσει το κλίμα φόβου και τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς
και ποινικοποιεί τη συνδικαλιστική και πολιτική δράση, ώστε να προχωρά η
κυβερνητική πολιτική χωρίς αντιρρήσεις. Σε μια περίοδο επικίνδυνων διεθνών
εξελίξεων και δεκάδων πολεμικών συγκρούσεων η κυβέρνηση επιδιώκει μέσα από
διώξεις και πειθαρχικά να κάνει ακόμη πιο ασφυκτικό το πλαίσιο για τους
εργαζόμενους, θέλοντας τον εκπαιδευτικό-υπάλληλο υποταγμένο και σιωπηλό.
Αποκαλύπτεται έτσι ότι η δύναμη του συλλογικού αγώνα είναι ο πραγματικός φόβος
της κυβέρνησης.
Οι
εκπαιδευτικοί έχουμε και δικαίωμα και καθήκον να διαπαιδαγωγούμε τους μαθητές
μας με τις αξίες της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς και όχι να
υποτασσόμαστε άβουλοι και σιωπηλοί στα καθημερινά «πολεμικά ανακοινωθέντα» και
στις δηλώσεις υπουργών για «αλλαγή κουλτούρας» στην Ευρώπη και στην Ελλάδα. για να
υποδέχονται οι λαοί «φέρετρα με σημαία».
Η αμερικανική
επίθεση στη Βενεζουέλα είναι ένα ακόμα έγκλημα του ιμπεριαλισμού σε βάρος των
λαών. Είναι η συνέχεια των επεμβάσεων, αποκλεισμών, πραξικοπημάτων και
πολέμων που βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλο τον πλανήτη, που αιματοκυλούν και
ξεριζώνουν λαούς, στο όνομα των κερδών των μονοπωλίων και των ιμπεριαλιστικών
ανταγωνισμών.
Η τραγωδία στην
Ισπανία δείχνει πως οι λαοί δικαιολογημένα ανησυχούν για την ασφάλεια και την
ποιότητα των μεταφορών σε όλη την ΕΕ, με την πολιτική που «τεμαχίζει» το
σιδηρόδρομο και τον μετατρέπει σε πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Η
εμπορευματοποίηση, η υποστελέχωση, η εντατικοποίηση της εργασίας και η
υποβάθμιση της υγείας και ασφάλειας αποτελούν κίνδυνο για τη ζωή των
εργαζομένων.
Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας! Ο κοινός αγώνας είναι ο δρόμος μας!
Απέναντι στην
αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που τσακίζει τα
δικαιώματα και το εισόδημα των αγροτών, των εργαζομένων και συνολικά του λαού,
δυναμώνουμε τον κοινό αγώνα και την οργανωμένη διεκδίκηση. Οι εκπαιδευτικοί
στηρίζουμε τις αποφάσεις που παίρνουν οι ίδιοι οι αγρότες μέσα από τα συλλογικά
τους όργανα, τους αγροτικούς συλλόγους, τις ομοσπονδίες και τα μπλόκα.
Mόνο η κοινή πάλη
εργατών, αγροτών και αυτοαπασχολούμενων μπορεί να φρενάρει σήμερα αυτή την
πολιτική και να ανοίξει τον δρόμο για την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών,
κόντρα στον κοινωνικό αυτοματισμό που καλλιεργούν κυβέρνηση και μηχανισμοί της.
Αναδεικνύουμε και διεκδικούμε
λύσεις για την τραγική κατάσταση των σχολικών υποδομών και τη συνεχή
υποχρηματοδότηση
Στην Α΄ ΕΛΜΕ βγήκαμε μπροστά για να υπάρξει
κοινή δράση με τους γονείς πραγματοποιώντας κοινές συσκέψεις και παρεμβάσεις
στους Δήμους Δέλτα και Χαλκηδόνας
διεκδικώντας λύσεις για τη χρηματοδότηση των σχολείων, τη μη συγχώνευση
τμημάτων και σχολείων, την έγκαιρη κάλυψη των κενών σε εκπαιδευτικούς κ.α.
Ενόψει μάλιστα της κατάργησης των Σχολικών Επιτροπών στους μεγάλους Δήμους,
προγραμματίσαμε συνάντηση με τον Αντιδήμαρχο Παιδείας του Δήμου Θεσσαλονίκης
και συσκέψεις με Συλλόγους και Ενώσεις Γονέων.
Παλεύουμε
για:
Πρόγραμμα δράσης:
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου